Of dat ik het beter wilde omschrijven. Meneer snapte het zogenaamd niet, en was ook niet van plan om er iets aan te doen zodat hij het wel snapte. Hij grijnsde met zo'n tamelijk loos hoofd met de uitdrukking 'Ik weet dat je mij niet mag'. Duivelsoren hadden hem waarschijnlijk niet nog méér duivels gemaakt, deze titel had hij namelijk al meer dan erg in zijn pocket.
Ondertussen stundel ik verder. Hoe de fuck moet ik weten hoe ik mijn vraag moet stellen als het twee hoofdstukken geleden is, en juist mijn probleem was dat ik niet snap wát ik vraag. Ik neem aan dat dat ook de bedoeling is en het grote idee achter 'vragen stellen': het niet weten van iets en daarom informatie achterhalen waardoor je wel begint te begrijpen wat de bedoeling is.
Nee hoor, meneer bleef nog steeds met zijn meest achterbakse grijns mijn kant op kijken, en hij bleef maar vertellen over hoe slecht ik formuleerde. Natuurlijk wist hij al wel wat ik bedoelde, en natuurlijk wist hij het antwoord, want óh hij is toch zo goed. Maar het mij vertellen? Oh, no. Zijn duivelsoren werden alsmaar roder.
"Als je toch gewoon weet wat ze bedoelt waarom zeg je het dan niet gewoon! Doe niet zo moeilijk," roept Fleur opeens door de klas. Zij was het duidelijk zat geworden dat die overegoïstische, imagobluffende zak mij het leven spreekwoordelijk zuur maakte. Verschrikt kijkt Mijn Grote Vijand de kant op van degene die als laatste gesproken heeft. Natuurlijk is zijn 'smile' nog steeds aanwezig. "Dat zou natuurlijk wel een mogelijkheid kúnnen zijn, Fleur, dat ik het vertel, maar als zíj niet kan formuleren, en al helemaal niet nu, laat staan dat ze dan op het proefwerk een voldoende haalt!"
Ja, weer zo'n kenmerk. Alles moet goed, alles moet beter. Onder de 6 wordt bij meneer aanschouwt als 'onvoldoende gaan', en dat staat dan weer gelijk aan op vrijdagmiddag terugkomen om zogenaamd je achterstand in te halen. Meneer accepteert het niet als wiskunde in het zwakke vakkenpakket zitten. Integendeel, hoe zwakker betekend hoe meer je moet doen aan wiskunde, dus hoe meer treitermogelijkheden, dus hoe meer lol. Ja, hij is tamelijk gemeen.
Neem nou zijn aanvallende uitspraken tegenover het feminisme. De jongen in onze klas, die de stempel 'kneus' al dubbel en dwars verdient heeft, zo vindt de hele 3Havo/vwo-afdeling, heeft ondertussen al meer dan 8 keer zijn vraag gesteld. Er komt een vraag van het andere geslacht. "Zeg, zijn jouw haren niet toevallig blond geworden?", vraagt hij als repons op haar, nog altijd, onbeantwoorde vraag. Nee, dat zijn ze niet. Ze is alles behalve blond.
Haast gitzwarte haren hangen langs haar gezicht, wat haar nog slomer maakt dan ze al is. De klas doet alsof ze lacht. Hoezo een afgetrapte opmerking.
Maar De Duivel was nog niet klaar. Darten met beledigingen, net zo lang totdat een pijl de roos raakt, daar lijkt hij een sport van te maken. "Vrouwen zijn toch dommer dan mannen," vervolgt hij zijn strijd. "Vrouwen zijn net uien, om te janken." De typische 'wat-zal-ik-eens-in-mijn-naam-van-msn-zetten-die-ik-nu-maarliefst-anderhalve-week-heb?'. De klas begon zich te vervelen. Ja, zelfs de jongens. Nee, hij is niet grappig, alls behalve, zelfs.
Ondertussen is mijn vraag nog steeds niet beantwoord, en om eerlijk te zijn boeide het me nog minder dan dat het me wat deed voordat ik begon aan deze uitdaging: het uitlullen van De Duivel. "Je bedoelt de RICHTINGSCOËFFECIËNT?" (En het interesseert me overigens geen fuck hoe dit gespeld zou moeten worden) 'helpt' hij mij zogenaamd. O, wat weet hij dat goed zeg! O, wat is hij slim! Hij doet ook maar pas 300 jaar iets aan wiskunde, dat hij dit al meteen doorheeft! Ik reageer maar zoiets als "Ja, dat zal het wel zijn", in de hoop dat hij net in minder dan een halve minuut snel al zijn informatie over de bank smijt en dan ook zijn bek weer houdt. Je snapt, dat was natuurlijk te veel gevraagd, en heel wat blablablaat verder, heb ik nog steeds niet het aangrijppunt gevonden om zo mijn kennis te verbreiden, of op de iets subtielere manier: ik ben er geen flikker mee opgeschoten, en door naar die kutkop van hem te kijken is de enige behoefte die ik heb, het vergeten van hoofdstuk 1 én 3 om zo snel mogelijk weer iets te gaan doen waar ik in de toekomst misschien nog wél iets aan ga hebben: mijn blog uitbreiden met nog een log!
Want ja, dat ik ook nog prachtig Nederlands kan, is natuurlijk al geen geheim meer. Ik neem aan dat iedereen die op het Frencken zit fatsoenlijk Nederlands kan schrijven, praten, typen, rappen, younameit. Tenminste, dat nam ik aan.
Mijn proefwerk wiskunde terug:
3c. Hoe ik aan de coördinaat bij X komt, staat uitgelegd bij vraag 3a,stond er keurig op mijn proefwerkblaadje, gevolgd door een nogal, hoe zal ik dit eens uit gaan drukken, "spectaculaire" wijze van schrijven: ech nie! .
De Duivel is iemand om niet te vergeten, mee te nemen in je gedachten en verderop in je leven stil te staan met het idee 'Zo moet ik in ieder geval nóóit worden'....
De Duivel is Brouwers, maar dat was waarschijnlijk net zo makkelijk te raden als de belspellen op televisie met de missende klinker, die geen a, u, i, en o moet zijn, maar waar men nog wel spreekt van een hele lastige vraag, waarbij niemand kijkt (logisch) en dus dé kans voor het oprapen ligt om dat prachtige geldbedrag van maarliefst tienduizend euro te winnen! (Maar dan wel eerst nog 2 kluizen openen met een code van 5 cyfers, die je dan maar even uit je broekzak moet schudden)
REAGEREN?